Toruń, 16 luty 2015 r.

 

Pan Władysław Kosiniak-Kamysz

Minister Pracy i Polityki Społecznej

ul. Nowogrodzka 1/3/5

00‐513 Warszawa

 

Szanowny Panie Ministrze,

Stowarzyszenie Apalicznych i Wybudzonych „MOTYL” w całej rozciągłości popiera stanowisko Pani Marzeny Kaczmarek – Opiekunowie niepełnosprawnych, w sprawie równego traktowania opiekunów, niezależnie od wieku niepełnosprawnego.

Nasze Stowarzyszenie skupia głównie rodziny i opiekunów osób w śpiączce oraz wybudzonych ze śpiączki, zarówno pełnoletnich, jak i niepełnoletnich. Mamy więc pełne prawo wypowiadać się w imieniu zarówno jednych jak i drugich. Nie mamy żadnych wątpliwości, że brak jakiegokolwiek uzasadnienia do różnicowania prawnej pozycji opiekunów niepełnosprawnych dzieci i niepełnosprawnych dorosłych. Warunki zarówno dla jednych jak i drugich powinny być identyczne. Warunki te powinny zostać zapewnione dla faktycznych opiekunów prawnych, bez ograniczania ich grona do osób zobowiązanych alimentacyjne. W aktualnych czasach to ograniczenie również nie znajduje uzasadnienia. 

Panie Ministrze. Bardzo prosimy o wnikliwą analizę sytuacji i zapoczątkowanie odpowiednich działań.

 

Z wyrazami szacunku

 

Ewa Gurda

Prezes Stowarzyszenia 

Apalicznych i Wybudzonych „MOTYL”

Tel. 536 221 225

 


 

OPIEKUNOWIE NIEPEŁNOSPRAWNYCH                                                                                                                              Łódź, 10.02.2015r.

www.opiekunowie.pw

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

 

Pan 

Władysław Kosiniak-Kamysz

Minister Pracy i Polityki Socjalnej

 

Szanowny Panie Ministrze

 

W związku z przedstawieniem przez MPiPS w dniu 9 lutego 2015 roku założeń do przyszłego systemu wspierania osób niepełnosprawnych i ich rodzin informujemy, że nie zgadzamy się na dalsze dzielenie opiekunów osób niepełnosprawnych na „lepszych i gorszych”. 

Propozycja dalszego utrzymywania olbrzymiej dysproporcji w wysokości świadczenia pielęgnacyjnego jest absolutnie nie do przyjęcia. 

Stanowczo postulujemy o ustanowienie świadczenia pielęgnacyjnego dla wszystkich opiekunów osób niepełnosprawnych w jednakowej wysokości. 

Istotą świadczenia pielęgnacyjnego jest rekompensata dla opiekuna za wymuszoną stanem podopiecznego, rezygnację z pracy. W tym względzie wszyscy opiekunowie, czy to dzieci czy też osób dorosłych są w jednakowej sytuacji i winni być traktowani równo przez prawo. Inne uregulowanie jest głęboko niesprawiedliwe i budzi słuszny sprzeciw społeczny. 

Oczywiście nie mamy nic przeciwko dodatkowej pomocy ze strony państwa dla niepełnosprawnych dzieci, ale dla dzieci, a opiekunów należy traktować jednakowo. 

Świadczenie opiekuńcze ma stanowić zaspokojenie potrzeb opiekuna, a nie podopiecznego. Nader niesprawiedliwym jest uznawanie, że opiekun dorosłej osoby niepełnosprawnej ma jeść mniej niż opiekun niepełnosprawnego dziecka. 

Ponadto domagamy się, aby świadczenie opiekuńcze przysługiwała rzeczywistemu opiekunowi osoby niepełnosprawnej, a nie tylko opiekunowi zobligowanemu do świadczeń alimentacyjnych na rzecz podopiecznego. Niepełnosprawne osoby, które nie mają nikogo, kto miałby wobec nich obowiązek alimentacyjny, też wymagają opieki i nieludzkim jest ich pomijanie. 

 

Z wyrazami szacunku, 

 

Marzena Kaczmarek